 |
Υπάρχουν λαοί που τους ενώνουν πολλά πράγματα. Το κοινό ιστορικό παρελθόν, η γεωγραφική τους θέση, ο παρόμοιος πολιτισμός, οι κοινές γλωσσικές ρίζες, η θρησκεία και τα έθιμα είναι χαρακτηριστικά που ενώνουν τους λαούς και τα έθνη. Μερικά απ’ αυτά, όπως η γεωγραφική θέση, είναι παράγοντες αντικειμενικοί και αμετάβλητοι. Άλλα, όπως η θρησκεία, είναι υποκειμενικοί παράγοντες και επιδέχονται διαφορετική δογματική ερμηνεία. Όμως, τελικά, το σύνολο των κοινών χαρακτηριστικών είναι αυτό που φέρνει κάποιους λαούς πιο κοντά μεταξύ τους και που δημιουργεί ανάμεσά τους μεγαλύτερη οικειότητα.
Η περίπτωση του αρμενικού και του ελληνικού λαού αξίζει να μελετηθεί από όλες τις πλευρές. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μια ανθρωπολογική προσέγγιση του θέματος, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν και στο παρόν των δύο λαών, για να διαπιστώσουμε ότι τα κοινά χαρακτηριστικά είναι τόσα, ώστε οι διαφορές να μπορούν να θεωρούνται αμελητέες.
Έτσι, από το πιο μακρινό παρελθόν μέχρι και τις μέρες μας, οι δεσμοί των δύο λαών ήταν και παραμένουν πολύ ισχυροί. Εδώ και μια δεκαετία, με την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Αρμενίας, αρχίζει μια καινούργια και πολλά υποσχόμενη περίοδος στις διμερείς σχέσεις. Τόσο στον πολιτικό τομέα όσο και στον οικονομικό και στρατιωτικό, οι διακρατικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί έχουν θεμελιώδη σημασία για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των δύο εθνών.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η βοήθεια και η υποστήριξη που έχει προσφέρει η Ελλάδα στην Αρμενία τα τελευταία χρόνια είναι μία πραγματικότητα που εμάς ειδικά, ως Αρμένιους και Έλληνες πολίτες, μας ευχαριστεί και μας κάνει να νιώθουμε υπερήφανοι.
Παράλληλα με τις συμφωνίες σε επίπεδο κρατών, πρέπει να υπογραμμίσουμε την έντονη συνεργασία που τον τελευταίο καιρό πραγματοποιείται σε επίπεδο δήμων με την αδελφοποίηση διάφορων πόλεων της Ελλάδας και της Αρμενίας. Όπως ήταν αναμενόμενο, δύο δήμοι με μεγάλο πληθυσμό Αρμενίων, όπως ο Βύρωνας και η Νέα Σμύρνη, σε συνεννόηση με τις τοπικές οργανώσεις της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής, πήραν την πρωτοβουλία και πραγματοποίησαν αδελφοποιήσεις με τις πόλεις του Νογεμπεριάν και του Σισιάν αντίστοιχα. Στην πράξη, αυτές οι συμφωνίες υλοποιήθηκαν με επισκέψεις των αντιπροσωπειών των δήμων Βύρωνα και Νέας Σμύρνης, με επικεφαλής τους δημάρχους τους, και με τη σημαντική συνεισφορά, ειδικά του δήμου Νέας Σμύρνης, που στη δεύτερη επίσκεψη του δημάρχου της, Γιώργου Κουτελάκη, στο Σισιάν, προσέφερε εξοπλισμό και σχολικό υλικό, αναλώσιμα και ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ιατροφαρμακευτική βοήθεια και εξοπλισμό για τα νοσοκομεία, συνολικού ύψους 100.000 ευρώ.
Αξίζει επίσης να αναφερθούμε στις πολιτιστικές ανταλλαγές. Η άφιξη στην Αθήνα μιας αντιπροσωπείας από το Σισιάν, με επικεφαλής το δήμαρχο της πόλης, και συμμετοχή παιδιών από διαφορετικά χορευτικά συγκροτήματα, που εμφανίστηκαν στο πλαίσιο των Ιωνικών Γιορτών στο Άλσος Νέας Σμύρνης στις 20 Σεπτεμβρίου, είναι το αποτέλεσμα των συνεχών επαφών και της στενής σχέσης των δύο δήμων.
Από την άλλη πλευρά, αναμένεται η επίσκεψη του δημάρχου του Νογεμπεριάν και αντιπροσωπείας του δήμου στον Βύρωνα στα μέσα του Οκτωβρίου. Επιπλέον, μια παρόμοια συμφωνία ανάμεσα στους δήμους Νίκαιας και Ιτσεβάν σύντομα θα είναι μια πραγματικότητα.
Ακόμη είναι σε εξέληξη η αδελφοποίηση της Θεσσαλονίκης με το Γκιουμρί.
Εδώ, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την πολύ σημαντική πρωτοβουλία του δήμου Άνω Σύρου, που σε συνεργασία με την Αρμενική Εθνική Επιτροπή και το υπουργείο Εξωτερικών του Ναγκόρνο Καραμπάχ, για έβδομη συνεχή χρονιά φιλοξενούν στο Κίνι της Σύρου παιδιά αγωνιστών που χάθηκαν στις απελευθερωτικές μάχες του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Έτσι, στήνουν τη δική τους ανθρωπιστική γέφυρα, προσφέροντας χαρά και χαμόγελο στα παιδιά που δηλώνουν ενθουσιασμένα από την αγάπη των Συριανών.
Η πραγματική αδελφοποίηση και η σύσφιγξη των σχέσεων των δύο χωρών ξεπερνούν τα κενά λόγια μερικών και είναι πάνω από οποιοδήποτε σκοτεινό συμφέρον και παράγοντα του θολού ποδοσφαιρικού περιβάλλοντος. Οι ανταλλαγές και η συνεργασία σε όλα τα επίπεδα είναι μία πραγματικότητα σε πλήρη εξέλιξη που όλοι πρέπει να προσέξουμε και να ενισχύσουμε για το συμφέρον και των δύο λαών.
|
Η 'Αποψή μας