 |
Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Αρμενίας ένα σημαντικότατο ζητήμα που αφορά το παρόν και το μέλλον του αρμενικού λαού αποτελούν οι αμοιβαίες σχέσεις Αρμενίας-διασποράς.
Την τελευταία δεκαετία όλα τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν τον αρμενικό λαό, όπως η εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους, το ζήτημα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, η αναγνώριση της Γενοκτονίας, είναι στενότατα συνδεδεμένα με τις αμοιβαίες σχέσεις Αρμενίας-διασποράς, με τη συνεργασία και τη σύνταξη των δυνάμεών τους.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήθηκε στο Ερεβάν για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1999, με τη συμμετοχή χιλίων και πλέον αντιπροσώπων από την Αρμενία και από πενήντα χώρες της διασποράς, το Α’ Παναρμενικό Συνέδριο Αρμενίας-διασποράς, στο οποίο είχαμε αναφερθεί στο αντίστοιχο τεύχος των Αρμενικών. Δυστυχώς, τα θλιβερά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις 27 Οκτωβρίου εκείνου του χρόνου μέσα στο Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Αρμενίας ανέστειλαν την αξιοποίηση των συμπερασμάτων εκείνου του συνεδρίου και περιόρισαν δραστικά τα αποτελέσματά του.
Κατά συνέπεια, είχαν τεθεί οι βάσεις και η νέα ευκαιρία δόθηκε τον Μάιο του 2002, όταν πραγματοποιήθηκε το Β’ Παναρμενικό Συνέδριο Αρμενίας-διασποράς στο Ερεβάν. Για μία ακόμη φορά, αντιπροσωπείες των αρμενικών παροικιών από τα τέσσερα πέρατα της γης καθώς και άτομα που το επιθυμούσαν, συγκεντρώθηκαν στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, για να διεξέλθουν πολλά και διαφορετικά ζητήματα.
Στο συνέδριο συμμετείχε και μια πολυμελής αντιπροσωπεία της δικής μας παροικίας, αποτελούμενη από εκπροσώπους πολλών φορέων. Προχωρώντας πέρα από τη θεωρητική και πιο γενική φύση του Α’ Συνεδρίου, σ’ αυτό το Β’ Συνέδριο έγιναν συσκέψεις της ολομέλειας καθώς και των επιμέρους επιτροπών κατά τη διάρκεια των οποίων αξιολογήθηκαν πέντε τομείς:
- επιχειρήσεις και οικονομία,
- επιστήμη, πολιτισμός και εκπαίδευση,
- πληροφόρηση και μέσα μαζικής ενημέρωσης,
- πολιτικές σχέσεις και προπαγάνδα και
- οργανωτική εξέλιξη.
Οι σύνεδροι συμφώνησαν και κατέληξαν σε συγκεκριμένα προγράμματα, τα οποία κατόπιν περαιτέρω επεξεργασίας και μελέτης, θα υλοποιηθούν στο προσεχές μέλλον τόσο στην Αρμενία όσο και στις παροικίες της διασποράς. Μεταξύ των προγραμμάτων που παρουσιάζουν έντονο ενδιαφέρον και για τις δύο πλευρές συμπεριλαμβάνονται και τα εξής: εγκατάσταση ηλεκτρονικών υπολογιστών σε 1.500 σχολεία της Αρμενίας και σε 200 σχολεία του Καραμπάχ μέχρι το 2005, ίδρυση στην Αρμενία ενός κέντρου για τα θέματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, πανεπιστήμιο για αρμενικά ζητήματα στο διαδίκτυο, δημιουργία ενός υγειονομικού κέντρου υψηλών διεθνών προδιαγραφών στο Ερεβάν, δημιουργία στην Αρμενία ενός μουσείου που θα προβάλει τη ζωή και την ιστορία της αρμενικής διασποράς.
Στο τέλος του συνεδρίου, στις 28 Μαΐου 2002, εκδόθηκε η σχετική διακήρυξη, όπου μεταξύ άλλων σημειώνεται, «Όλα τα μέρη του συλλογικού μας συνόλου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και η επίλυση των ζητημάτων μας προϋποθέτει εθνική, αρμονική συνεργασία, υιοθετώντας τέτοιες αρχές δράσης, έχοντας τέτοιο επίπεδο οργανωτικότητας, που θα μας εξασφαλίζουν πρόοδο και εξέλιξη, θα γίνουν πηγή δύναμης και ισχύος».
Απομένει να πραγματοποιηθούν από κοινού αυτά τα σχέδια μεθοδικά και σταδιακά. Είναι, ωστόσο, σημαντικό να βρεθεί μια οριστική λύση στο θέμα της διπλής υπηκοότητας των Αρμενίων της διασποράς. «Οι Αρμένιοι δεν είναι δυνατόν να είναι ξένοι στην ίδια τους την πατρίδα», λέει η διακήρυξη και προς αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση της χώρας έχει αναλάβει να τροποποιήσει τις συγκεκριμένες διατάξεις του συντάγματος, ώστε κάθε Αρμένιος να έχει πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην πατρίδα του. «Δεσμευόμαστε να προασπίσουμε τα εθνικά μας δικαιώματα και συμφέροντα, να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα, για να πραγματοποιήσουμε τους στόχους και τα οράματά μας με πνεύμα ενότητας, με σκοπό την ασφαλή εξέλιξη και πρόοδο του αρμενικού λαού», καταλήγει η διακήρυξη.
Να λοιπόν ο πρωταρχικός και σημαντικότατος στόχος τέτοιων συνεδρίων: να δημιουργηθεί ένα τέτοιο περιβάλλον, μέσα στο οποίο οι δύο πλευρές θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα η μια την άλλη, κι επιπροσθέτως να προσδιορίσουμε με ρεαλισμό τις ανάγκες και τις απαιτήσεις κάθε πλευράς και από κοινού να δημιουργήσουμε αυτό που όλοι επιθυμούμε και αξίζουμε:μια ασφαλή και ευημερούσα πολιτεία με μια σφύζουσα και δραστήρια διασπορά.
|