 |
1992: στην Πράξη Υποστήριξης της Ελευθερίας (Freedom Support Act) το αμερικανικό Κογκρέσο πρόσθεσε, μετά από επίμονες προσπάθειες του αρμενικού λόμπι, το άρθρο «907», το οποίο απαγόρευε την αποστολή αμερικανικής βοήθειας στο Αζερμπαϊτζάν, μέχρις ότου το Μπακού να άρει τον αποκλεισμό της Αρμενίας και του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Οκτώβριος 2001: με σχέδιο νόμου της αμερικανικής Γερουσίας, και κατόπιν απαίτησης του αμερικανού Προέδρου, αναστάλθηκε η ισχύς του άρθρου 907.
Ποιος είναι ο λόγος ή έστω η αφορμή για αυτή την αλλαγή πλεύσης; Το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου.
Με το πρόσχημα ότι η αναστολή της ισχύος του άρθρου 907 είναι απαραίτητη προκειμένου να παταχθεί η τρομοκρατία πολλοί και ποικίλοι κύκλοι άσκησαν τις δέουσες πιέσεις: η κυβέρνηση των Η.Π.Α., «φίλοι» του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας μέσα στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, το πετρελαϊκό λόμπι και, το εβραϊκό λόμπι των Η.Π.Α.. Έτσι, το Αζερμπαϊτζάν, προκειμένου να δώσει την άδεια για την εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων ή για τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων επί του εδάφους της ή προκειμένου να συνεργαστεί στην ανταλλαγή πληροφοριών με τις Η.Π.Α., ζήτησε ως αντάλλαγμα την άρση του άρθρου 907.
Ποιους κινδύνους εγκυμονεί μια τέτοια αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων; Πρώτον, απειλεί τη σταθερότητα στον Καύκασο. Με την αναστολή της ισχύος του άρθρου 907 οι Η.Π.Α. μπορούν να παράσχουν στρατιωτική βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν, με τη ρήτρα η βοήθεια αυτή να μην στραφεί κατά της Αρμενίας. Ωστόσο στη ρήτρα δεν συμπεριλήφθηκε το Ναγκόρνο Καραμπάχ, ενώ το Αζερμπαϊτζάν ποτέ δεν έκρυψε τις διαθέσεις και τις προθέσεις του τόσο για το Ναγκόρνο Καραμπάχ όσο και για την Αρμενία. Επομένως, ενισχυμένο πλέον το Μπακού, απειλεί όχι μόνο τους πληθυσμούς των δύο περιοχών αλλά και γενικότερα τη σταθερότητα στον Καύκασο.
Δεύτερον, οι Η.Π.Α., αναστέλλοντας την ισχύ ενός άρθρου που είχε προστεθεί ακριβώς για να πιέσει το Αζερμπαϊτζάν για τον παράνομο αποκλεισμό που επιβάλλει για δέκατη τρίτη συνεχή χρονιά πια στην Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, είναι σαν να επιβραβεύουν τη χώρα για την απαράδεκτη στάση της, αντί να της επιβάλουν τις αναμενόμενες κυρώσεις. Να θυμίσουμε, τέλος, ότι εξαιτίας αυτού του αποκλεισμού η Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ υφίστανται σοβαρότατες οικονομικές συνέπειες.
Τρίτον, αν και το Αζερμπαϊτζάν κρατά στάση σκληρή και εμφανίζεται ανυποχώρητο στις διαπραγματεύσεις του Μινσκ για την επίλυση του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ, οι Η.Π.Α., με τις τελευταίες εξελίξεις, δείχνουν και πάλι να ανταμείβουν το Μπακού για την άκαμπτη στάση του.
Ποια είναι η στάση του αρμενικού λαού και της αρμενικής κοινότητας των Η.Π.Α. απέναντι σ΄ όλα αυτά; Πριν την ψήφιση της αναστολής από τη Γερουσία πάνω από 15 αρμενικές οργανώσεις και εκκλησιαστικοί φορείς που δρουν στις Η.Π.Α. έστειλαν από κοινού μια επιστολή στον Πρόεδρο Μπους με την οποία εξέθεταν τις θέσεις τους.
Αντίστοιχη επιστολή επέστειλε στον Πρόεδρο και η Αρμενική Εθνική Επιτροπή των Η.Π.Α, η οποία συν τοις άλλοις συντόνισε τους αμερικανοαρμένιους ώστε να αποστείλουν και προσωπικά επιστολές σε γερουσιαστές και βουλευτές του Κογκρέσου με τις οποίες εξέφραζαν τις έντονες ανησυχίες τους για τα τεκταινόμενα. Γενικά, η στάση του αρμενισμού της Αμερικής ήταν ενιαία, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως το Armenian Assembly που μάλλον δυσχέρανε την κατάσταση και προκάλεσε σύγχυση τόσο στους αμερικανοαρμένιους όσο και στην Επιτροπή Αρμενικών Θεμάτων του Κογκρέσου.
Τι μέλλει γενέσθαι; Η Βουλή της Αρμενίας, η Αρμενική Εθνική Επιτροπή των Η.Π.Α. καθώς και οι αρμένιοι πολίτες των Η.Π.Α., με επιστολές, τηλεφωνήματα και φαξ, θα συνεχίσουν να πιέζουν ώστε η αναστολή της ισχύος του άρθρου 907 να ισχύσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2002, όπως έχει άλλωστε αποφασιστεί. Γιατί, σύμφωνα με τη νομοθεσία των Η.Π.Α., η αναστολή αυτή μπορεί να παρατείνεται από τον εκάστοτε Πρόεδρο των Η.Π.Α., αν αυτό κρίνεται αναγκαίο για την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Επίσης θα πρέπει να προστεθεί η ρήτρα να μην χρησιμοποιηθεί η στρατιωτική βοήθεια που θα λάβει το Αζερμπαϊτζάν εναντίον του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Το επιμύθιο; Όπως το 1992 τα στρατηγικά συμφέροντα των Η.Π.Α. τους υπαγόρευσαν την προσθήκη του άρθρου 907, έτσι σήμερα τα στρατηγικά τους συμφέροντα και πάλι τις ώθησαν στην άρση του ίδιου άρθρου.
Η επιτυχία του 1992 δεν έχει, και δεν θα ήταν δυνατόν να έχει, αιώνια ισχύ. Πόσο μάλλον όταν οι αντίπαλοι είναι η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν που δαπανούν υπέρογκα ποσά για την προώθηση των θέσεών τους. Για μια ακόμη φορά ο μόνος σταθερός μας σύμμαχος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, οι δικές μας δυνάμεις. Ενημέρωση, οργάνωση, συντονισμένη δράση, εγρήγορση των φορέων αλλά και των ατόμων είναι τα πιο αποτελεσματικά όπλα που μπορούμε να αντιτάξουμε.
|
Η 'Αποψή μας