 |
Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. δεν τήρησε την προεκλογική του υπόσχεση σε ό,τι αφορά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, καθώς και το γεγονός ότι στις 24 Απριλίου μίλησε και πάλι για «τραγωδία» και όχι για γενοκτονία, δεν μας εξέπληξε καθόλου. Ήταν αναμενόμενο ότι ο Λευκός Οίκος δεν θα άλλαζε τη γνωστή, πάγια πολιτική θέση της εκάστοτε κυβέρνησης των Η.Π.Α. πάνω στο θέμα αυτό.
Αλλά το ότι ο Υπουργός των Εξωτερικών του Ισραήλ Σ. Πέρεζ σε πρόσφατες δηλώσεις του αρνήθηκε τόσο κατηγορηματικά τη Γενοκτονία των Αρμενίων, και μάλιστα πριν από την επίσημη επίσκεψή του στην Τουρκία, δεν ήταν ένα συνηθισμένο γεγονός.
Σε μία αποκλειστική συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων «Ανατόλια», που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Turkish Daily News στις 10 Απριλίου, ο Σ. Πέρεζ δήλωσε ότι τα «επιχειρήματα» των Αρμενίων περί γενοκτονίας είναι «αβάσιμα» και ότι αρνείται οποιαδήποτε σύγκριση με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Δεδομένου ότι ο βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης Σ. Πέρεζ χαρακτηρίζεται ως ένας σοβαρός πολιτικός ηγέτης, που εδώ και χρόνια παλεύει για ειρηνικές λύσεις στο Μεσανατολικό και θεωρείται ένας μετριοπαθής πολιτικός με ενεργό ρόλο στη διεθνή πολιτική σκηνή, όπως π.χ. στη Σοσιαλιστική Διεθνή, πως εξηγείται άραγε αυτή η ακραία αρνητική θέση;
Εδώ και δεκαετίες, διάφοροι εκπρόσωποι και μη του ισραηλινού κράτους θεωρούν το Ολοκαύτωμα σαν ένα ιστορικό μονοπώλιο. Σαν να μην έχουν συμβεί στην ιστορία, και μάλιστα την πρόσφατη, άλλες γενοκτονίες, προσπαθούν να το παρουσιάζουν σαν ξεχωριστό και ανεπανάληπτο γεγονός χωρίς προηγούμενο. Δηλαδή σαν ένα ιστορικά αδιαμφισβήτητο και μοναδικό γεγονός. Και επιπλέον όποιος αρνείται ή έστω αμφισβητεί το Ολοκαύτωμα καταδικάζεται αμέσως και παγκοσμίως.
Αλήθεια, ποιος υπεύθυνος και σοβαρός πολιτικός ηγέτης θα τολμούσε σήμερα να αρνηθεί ή να αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα; Ο Λεπέν ή ο Χάιντερ πήραν το μάθημά τους όταν το επιχείρησαν. Μέχρι και ειδικός νόμος έχει θεσπιστεί στη Γαλλία για να δικάζονται οι αρνητές...
Από την άλλη πλευρά, οι στρατηγικές σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας έχουν λάβει τεράστιες διαστάσεις στην περιοχή και αναμφισβήτητα έχουν αναγκάσει τον Σ. Πέρεζ να φτάσει σε τέτοιο βαθμό παραχώρησης προς την Άγκυρα.
Πώς όμως ένας έμπειρος πολιτικός σαν τον Σ. Πέρεζ δεν προσπάθησε να δώσει μια πιο «διπλωματική» απάντηση και έφτασε στο σημείο να μην ζυγίσει τα λόγια του; Δεν μπορούσε ή δεν ήθελε; Τι θα άλλαζε στις σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας, εάν αυτή η άρνηση δεν ήταν τόσο κατηγορηματική;
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο εν λόγω πολιτικός υπερασπίζει τόσο ενεργητικά το τουρκικό συμφέρον: πριν 20 χρόνια, όταν θα γινόταν διεθνές συνέδριο στο Ισραήλ με θέμα «Οι γενοκτονίες», ο Σ. Πέρεζ πίεζε ασφυκτικά τους διοργανωτές να εξοβελίσουν από το πρόγραμμα τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Πέρσι ο τουρκικός τύπος με δημοσιεύματά του αναφέρθηκε στην καθοριστική επιρροή του Σ. Πέρεζ στο εβραϊκό λόμπι των Η.Π.Α. και στον τότε Πρόεδρο Κλίντον, για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο σχετικά με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Κογκρέσο.
Μαζί με τις διαμαρτυρίες της αρμενικής κοινότητας του Ισραήλ και της διασποράς ακούστηκαν, ευτυχώς, εβραϊκές φωνές που καταδίκασαν τις δηλώσεις του Σ. Πέρεζ. Μία από αυτές ήταν του ιστορικού Ι. Τσάρνι, διευθυντή του Ινστιτούτου της Γενοκτονίας. Σε ανοιχτή επιστολή προς τον Υπουργό Εξωτερικών ο Ι. Τσάρνι εκφράζει την καταδίκη του λέγοντας ότι ο Πέρεζ «ξεπέρασε το ηθικό όριο που κανένας Εβραίος δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να ξεπεράσει».
Εδώ όντως πρόκειται περί ηθικών ορίων, που καμιά δικαιολογία και κανένα κρατικό συμφέρον δεν μπορεί να επιτρέψει σε έναν πολιτικό ηγέτη να τα ξεπεράσει χωρίς να αντιμετωπίσει τις συνέπειες.
Παρά τις προσπάθειες να μονοπωληθούν ιστορικά γεγονότα, παρά τις παραχωρήσεις στην τουρκική αδιαλλαξία, αργά ή γρήγορα θα φτάσει η στιγμή εκείνη που το να αρνηθεί κανείς τη Γενοκτονία των Αρμενίων θα είναι εντελώς αδιανόητο. Και τότε, οι πρόσφατες δηλώσεις του Σ. Πέρεζ θα παραμένουν μνημείο μιας αρνητικής, ακατανόητης και παράλογης πολιτικής στάσης που ντροπιάζει την παγκόσμια κοινή συνείδηση.
|
Επικαιρότητα